Robijnrood – Kerstin Gier 

Robijnrood gaat over Gwendolyn Shepherd die met haar familie (allemaal vrouwen, op haar broertje na) samen in 1 huis woont.Gwen’s arrogante nichtje Charlotte bezit het tijdreisgen. Althans, dat denkt iedereen in haar familie. Gwen is dan ook verbaasd als zijzelf ineens van haar sokken geblazen wordt en het volgende moment oldtimers langs ziet rijden wanneer ze over straat loopt. Als ze na een aantal minuten weer is teruggekeerd naar het heden en binnen korte tijd nog 2 keer door de tijd reist beseft Gwendolyn’s moeder dat niet Charlotte maar Gwen het tijdreisgen bezit.

Gwen wordt naar de Wachters gebracht. Dit is een speciale groep mensen die al vele jaren tijdreizigers helpen om het tijdreizen gemakkelijker te maken. Daar ontmoet Gwen Gideon de Villiers, die uit een andere familie komt waar het tijdreisgen ook al honderden jaren door generaties wordt doorgegeven.

Doormiddel van een chronograaf kunnen de Wachters bepalen naar welk jaar Gwendolyn en Gideon reizen. Gwen wordt meegenomen in een heel nieuwe wereld en leert dat ze niemand kan vertrouwen. Ook komt ze erachter dat tijdreizen heel gevaarlijk kan zijn en niet alles is wat het lijkt. Ze krijgt namelijk samen met Gideon ook een opdracht mee als ze naar het verleden reist. En die is nog niet zo eenvoudig te voltooien. Vooral als ze Lucy, de achternicht van Gwen en Paul, de achterneef van Gideon ontmoeten, die jaren geleden een chronograaf hebben gestolen en hiermee naar het verleden zijn gevlucht…

 

Toen ik in de eerste instantie de samenvatting las van Robijnrood deed het me denken aan de Time Traveler’s Wife. Maar toen ik eenmaal aan het lezen was merkte ik hier niets meer van. Het verhaal lijkt eigenlijk nergens anders op. Het is ook geen standaard liefdesverhaal waarin het meisje verliefd wordt op een jongen, ze op wat problemen stuiten maar uiteindelijk toch samen eindigen. Je weet namelijk tijdens vrijwel het hele boek niet of het nou wel wat wordt tussen Gwendolyn en Gideon. Gideon heeft al iets met Gwen’s nichtje Charlotte en heeft niet bepaald een hoge dunk van Gwen.

Het boek bevat veel humor. Het leukste stukje vind ik persoonlijk als Gwen probeert een frans en een Duits gesprek te vertalen. Gwen heeft ook een uitgesproken karakter en je kan ook zeker om haar lachen. Ook kan ze geesten zien wat zorgt voor een aantal leuke situatie’s.

Ik geef het boek 3,5 sterren, want het is zeker een leuk boek, maar als ik het ga vergelijken met anderen boeken die ik gelezen heb kom ik uit op 3,5.

Advertenties